Czasem tak, jeśli rozpoznanie jest jasne, dostępna dokumentacja wystarczająca, stan zdrowia pozwala na zabieg i klinika ma odpowiednio zaplanowany czas. W trudniejszych przypadkach pierwsza wizyta służy konsultacji, diagnostyce i przygotowaniu planu.

Nie. W wielu przypadkach wystarcza zdjęcie punktowe lub pantomograficzne. CBCT jest uzasadnione wtedy, gdy obraz trójwymiarowy może dostarczyć informacji istotnych dla planu albo bezpieczeństwa zabiegu.

Nie. Ząb bez objawów i bez cech choroby może w części przypadków pozostać pod kontrolą. Decyzja zależy od wieku, położenia, możliwości monitorowania, stanu sąsiedniego zęba i indywidualnego ryzyka.

Zabieg wykonuje się najczęściej w znieczuleniu miejscowym. Pacjent może czuć ucisk lub rozpieranie, ale nie powinien odczuwać ostrego bólu. Po zabiegu możliwe są ból i obrzęk, które leczy się zgodnie z indywidualnymi zaleceniami.

Po bardziej rozległym zabiegu obrzęk może narastać w pierwszych dobach, a następnie stopniowo się zmniejszać. Czas zależy od procedury i pacjenta. Obrzęk szybko narastający, twardy, związany z gorączką lub trudnością w połykaniu wymaga pilnej oceny.

Nie po każdym zabiegu. Antybiotyk stosuje się przy określonych wskazaniach, między innymi gdy zakażenie się szerzy, występują objawy ogólne albo stan zdrowia zwiększa ryzyko. O decyzji powinien rozstrzygać lekarz.

Nie należy robić tego samodzielnie. U wielu pacjentów drobny zabieg można wykonać bez odstawienia leku, stosując miejscowe metody tamowania krwawienia. Plan zależy jednak od leku, dawki, rodzaju procedury i ryzyka zakrzepowego.

Najbezpieczniej poczekać do ustąpienia znieczulenia. Następnie można zwykle wybrać miękki, letni posiłek i omijać operowaną okolicę, chyba że lekarz zaleci inaczej.

To bolesne zaburzenie gojenia po usunięciu zęba, związane z utratą lub rozpadem skrzepu w zębodole. Ból często nasila się po początkowej poprawie. Ryzyko zwiększa między innymi palenie. Wymaga kontroli i miejscowego leczenia.

To zależy od rodzaju nici. Szwy nierozpuszczalne usuwa się podczas kontroli, a rozpuszczalne zanikają stopniowo. Lekarz powinien poinformować, jaki rodzaj zastosował i kiedy zgłosić się na wizytę.

Po małym zabiegu część pacjentów wraca do pracy biurowej następnego dnia. Po trudniejszej ekstrakcji lub augmentacji potrzebny może być dłuższy odpoczynek. Intensywny wysiłek należy odłożyć na czas wskazany przez lekarza.

Może przyspieszyć wybrane ruchy zębów i skrócić określony etap leczenia, ale nie można z góry zagwarantować skrócenia całej terapii o konkretny czas. Efekt zależy od rodzaju wady, planowanej biomechaniki, zakresu zabiegu oraz reakcji tkanek. Zabieg rozważa się tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść uzasadnia dodatkową procedurę chirurgiczną.

Tak. Kortykotomia jedynie wspomaga biologiczną przebudowę kości. To aparat lub nakładki, prowadzone według planu ortodonty, wywierają kontrolowane siły i przemieszczają zęby. Harmonogram aktywacji oraz wizyt kontrolnych ustalają wspólnie ortodonta i chirurg.